نحوه حل رفلاکس میعانات خشک کن هوای ترمز

هنگام انجام تجزیه و تحلیل عمیق مشکل رفلاکس میعانات، ابتدا یک بازرسی و ارزیابی جامع از سیستم مدار گاز ضروری است. هسته اصلی این فرآیند تأیید منطقی بودن طراحی لوله اتصال بین خشک کن هوا و سیلندر ذخیره گاز است، به ویژه توجه به اینکه آیا لوله ها در ارتفاع کم، افقی یا نادرست کج هستند. در بسیاری از موارد، وسایل نقلیه به طور دقیق از مشخصات فنی ارتفاع نصب و شیب گاز که توسط سازنده خشک کن در هنگام اصلاح یا تعمیر و نگهداری فرموله شده است، پیروی نمی کنند و در نتیجه خطر جریان برگشت مایع در خط لوله اتصال را به دنبال دارد. هنگامی که کمپرسور از کار می افتد، فشار هوا در سیستم کاهش می یابد و رطوبت باقیمانده در خط لوله ممکن است به سیستم ذخیره سازی گاز برگردد یا تحت اثر گرانش به خشک کن بازگردد. برای حل موثر چنین مشکلاتی، تنظیمات باید از منبع انجام شود، خطوط لوله گاز باید دوباره طراحی شوند، اطمینان حاصل شود که خشک کن بالاتر از سیلندر گاز نصب شده است، و طرح های شیب و زهکشی مناسب در خط لوله اتصال ایجاد شود تا از هرگونه ساختار "U شکل معکوس" که ممکن است باعث تجمع آب شود جلوگیری شود. علاوه بر این، نصب شیر تخلیه در نقطه پایین مدار گاز نیز یک اقدام کمکی موثر زهکشی است.

در مرحله بعد، ساختار شیر چک در داخل خشک کن باید به دقت بررسی شود تا از یکپارچگی و اثربخشی عملکرد آن اطمینان حاصل شود. خشک کن های هوای مدرن عموماً مجهز به عملکرد توقف معکوس هستند که برای جلوگیری از برگشت هوای فشرده به خشک کن پس از خاموش شدن و بازگرداندن رطوبت طراحی شده است. اگر فنر شیر چک خسته شده باشد، مواد آب بندی کهنه شده باشد یا بدنه شیر به دلیل پوسته پوسته شدن از کار بیفتد، منجر به رفع انسداد مسیر برگشت می شود که باعث ایجاد مشکل جریان برگشتی میعانات می شود. برای این منظور توصیه می شود مجموعه شیر چک را جدا کنید، وضعیت قطعات مختلف آن را بررسی کنید، واشر آب بندی را تعویض کنید، ناخالصی ها را در محل نشست سوپاپ حذف کنید و ارزیابی کنید که آیا کل مجموعه شیر چک بر اساس طول عمر و فرکانس کاری تجهیزات نیاز به تعویض دارد یا خیر. به منظور بهبود بیشتر اثر ضد غیرفعال‌سازی، می‌توان ساختار شیر ضدغیرفعال جدیدی را با استحکام بالا و عملکردهای خودتمیزشوندگی در نظر گرفت تا اساساً از برگشت میعانات جلوگیری کند.

علاوه بر عوامل فوق، طراحی مسیر اگزوز نیز ممکن است یکی از دلایل کلیدی برای برگشت میعانات باشد. در برخی از طرح ها، مسیر خروجی اگزوز بسیار کوتاه است، مکش بیش از حد مستقیم یا فشار منفی رخ می دهد، در نتیجه میعانات تخلیه شده به طور کامل در اتمسفر تخلیه نمی شود، اما هنگامی که سیستم ساکن است، جذب یا برگشت به مخزن گاز انتهایی یا انتهایی خشک کن می شود. اقداماتی مانند بهینه سازی مسیر خروجی اگزوز، نصب دستگاه ایزولاسیون هوای برگشتی، گسترش شیلنگ اگزوز و راه اندازی یک محفظه بافر تخلیه مایع می تواند به طور قابل توجهی اثر انتشار را بهبود بخشد. در عین حال، اطمینان از دور بودن درگاه اگزوز از ناحیه اختلال جریان هوا یا منطقه عملیاتی با سرعت بالا برای جلوگیری از تداخل نوسانات فشار هوای خارجی در فرآیند اگزوز، و همچنین بخش مهمی برای جلوگیری از مکش مایع است.

در مواردی که رفلاکس میعانات مکرر است یا تجمع آب توسط سیستم ایجاد شده است، وضعیت خشک کن در داخل هوا خشک کن باید با تمرکز کلیدی بررسی شود. چندین ماده خشک کن اشباع شده و توانایی آنها در رهگیری رطوبت به میزان قابل توجهی کاهش می یابد که باعث می شود بخار آب همراه با جریان هوا وارد سیلندر ذخیره گاز شده و پس از سرد شدن به شکل میعانات و تجمع در می آید. یک راه موثر برای حل این مشکل جایگزینی به موقع ماده خشک کننده و استفاده از مواد غربال مولکولی جدید مقاوم در برابر روغن، دمای بالا و راندمان جذب بالا برای بهبود عملکرد کلی رطوبت زدایی است. برای وسایل نقلیه ای که برای مدت طولانی و فرکانس بالا استفاده می شوند، توصیه می شود چرخه جایگزینی ماده خشک کن را کوتاه کرده و به صورت دینامیکی آن را در ترکیب با محیط کاری خاص تنظیم کنید تا از خرابی خشک کننده به دلیل بار اضافی جلوگیری شود.

در نهایت، نقص در ساختار بدن از خشک کن هوا یا نشتی در مسیر ورودی نیز ممکن است منجر به زهکشی ضعیف شود و مسیر برگشت را تشکیل دهد. برخی از تجهیزات کم مصرف یا قدیمی ممکن است باعث تخلیه ناقص رطوبت به دلیل تغییر شکل بدنه سوپاپ، خوردگی سطح آب بندی یا مسدود شدن راه خروج اگزوز شوند. پس از بازیابی فشار سیستم، بخار آب دوباره به مدار گاز فشرده می شود. در این زمان، خشک کن هوا باید به طور کامل جدا شده و تمیز شود، درگاه های اگزوز باید باز شده و در صورت لزوم بدنه سوپاپ تعویض شود تا از عملکرد طبیعی و پایداری سیستم اطمینان حاصل شود. از طریق اقدامات فوق، فرکانس رفلاکس میعانات را می توان به طور موثر کاهش داد و عملکرد کلی و قابلیت اطمینان سیستم را می توان بهبود بخشید.